it was a text message from my friend :].

READ IT AND understand it very well.

Sulat ni Tatay at Nanay

Sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensiyahan. Kapag dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggan o nakatapon ng sabaw sa hapag-kainan, huwag mo sana akong kagalitan. Maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako tuwing sinisigawan mo ako.

Kapag mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, huwag mo naman sana akong sabihan ng bingi, pakiulit nalang ang sinabi mo o pakisulat nalang. Pasensiya ka na, anak. Matanda na talaga ako.

Kapag mahina na ang tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akong tulungang tumayo, katulad ng pag-alalay ko sa iyo noong nag-aaral ka lamang lumakad.

Pagpasensiyahan mo na sana ako kung ako man ay nagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang-plaka. Basta pakinggan mo nalang ako. Huwag mo na sana akong pagtatatawanan o pagsasawaang pakinggan. Natatandaan mo anak noong bata ka pa? Kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo yung sasabihin, maghapon kang mangungulit hanggang hindi mo nakukuha ang gusto mo. Pinagtiyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensiyahan mo na rin sana ang aking amoy. Amoy-matanda, amoy-lupa. Huwag mo sana akong piloting maligo. Mahina na ang katawan ko. Madaling magkasakit kapag nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan. Natatandaan mo noong bata ka pa? Pinagtitiyagaan kitang habulin sa ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo na sana kung madalas, ako’y masungit, dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin ako.

Kapag may konti kang panahon, magkuwentuhan naman tayo, kahit sandali lang, inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap. Alam kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga kwento ko. Natatandaan mo anak, noong bata ka pa? Pinagtitiyagaan kong pakinggan at intindihin ang pautal-utal mong kuwento tungkol sa iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako’y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman, huwag mo sana akong pagsawaang alagaan. Pagpasensiyahan mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan, pagtiyagaan mo sana akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay. Tutal hindi na naman ako magtatagal.

Kapag dumating ang sandali ng aking pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamay at bigyan mo ako ng lakas ng loob na harapin ang kamatayan.

At huwag kang mag-alala, kapag kaharap ko na ang Diyos na lumikha, ibubulong ko sa kanya na pagpalain ka sana… dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama’t ina..

so touching. i cried while reading this.

d aq makatulog last night. super cold but i kept on covering my body with my thick comforter. that's why for me, it's so hot.  i was irritated by the fuckin chain message that i read. i don't know kung bakit ganun ako nag freak out. UGH. kagaguhan coo =] nu ba ean. naniwala nmn acoo. it said, "...3 beses magpapakita sau ang matanda sa madaling araw at irereyp kau.." ugh. i was so scared. SO STUPID ME! sa lahat ng chains that i received, ngaun lan ako nag freak out. i kept on glancing at my cellphone. i think every minute. because i was waiting for the number 3 am to turn 6 am pra di na mag dawn. i was so scared then. and when 6 am came, i laughed because i was all over, the dumb shit that i made. i knew from the start that it's not true, but i dont have any idea tlga kung bakit ako natakot, as if nmn na papatayin ako noh =]] *sigh.  ryt now, i super duperly fyn =]]

.ganito un. ako c alynette. daynasor. pigi oynk. tapos. peyborit ko. purple. tapos blak en wayt. kse. ganun ee. mataray ako. masungit. pero higit sa lahat. selosa ko. haha :D. ganun ee. prenli ako. brown ang eyes. cute ako ^^. auku sa mga taong ulol. ung mga kakairita. sa mga malalande. mga ewan un ee. dadis gurl ako. maarte. hilig ako maginet. tas gumwa ng mga blogs. sa ngaun. nanunuud ako ng hana kimi. wala lang. la ko magwa ee. sa ngaun. galit ako. mumurahin ko aa. teka muna. [toooot] kang [tooooot] ka! [tooooot] [toot] mo. kaka buyset ka. mamatay ka na. ean. eto pa. pahabol. pakyu ka. tapos. badtrip ako ngaun. sbi ko kay marvie. sana kunin na ko ng wayt leydi. kse. kakahiya ee. kakatawa nga c maui. grabe. ung bruhang un. wahahahaaha. bsta ko, malakas ako mambara :D. pag ako badtrip. nagmumura ko ng saksakan. wadapak. ta mu ngaun. leche. tapos. 3 kagalit ko. plastik ako sa kanila ngaun. ang [tooot] kse ng [tooot] ee. sana mahulaan neu. chaka gusto ko ng kahit konting respeto sa privacy ko. amb0b0 ee. d lam meaning non. prang kada sulok ng buhai ko aalamen. ulol for short. pag wala kaung sasabihin sakeng maganda. shut up yoh fuckin mouth. tapos. mag cocoment kau? cge. tingnan ko lang. sa tingin ko. wala akong tru pren. wawa nmn ako. kse ee. lahat traydor. haha. aminen. sana may kahit isang taong matamaan. gusto ko ng pigs. ng daynasor. ng aso. naalala ko pa nga mga pets ni maui. c bangy shelly bir bir hammer sharky kalimutan ko na. ang [toooot] kse ng taong yon ee. kakabad trip ee. ampanget. eeeew. geh. un lang. bad mud ako.

Game over. The times that we played with our grades, teachers and classmates are over. For 6 years in Lower school life, we experienced how to make new friends, be scolded by our teachers, subtracting of points to our score because of noisiness, play in the playground, attend to our favorite subject, library ^^, read books, study even though you don't have the mood open your books and memorize the stupid facts of history, interact with others by greeting "hi" to them, etc. March 28, 2008. The day that will finally come. The day that we've all waiting for. The day that we hate or love. The day that we cry goodbyes to our teachers and classmates.The day that we'll receive awards and finally *sigh*, our diplomas. This day is the memorable one, for it is the special day that we'll turn to freshmen and say goodbyes to our beloved teachers, specially our classmates that will transfer to another school. For me, a graduation ceremony should be a joyful and happy one, no sad and crying moments. But we can't avoid to cry, maybe because of farewells to our dear classmates, who taught us how to smile in school, to be happy, how to fool our teachers because of the stupid excuses we make when we our absent or late, how to do the "FLAMES" thing, and pointing who are the popular guys in the campus. We also cry because of our dear advisers and teachers, because without them,  there's no people who can let us understand the word "education" and education itself, our main reason for entering the world of studying and learning. 9 days to go before that day. But always remember, no farewells and goodbyes after graduation! Put into your hearts the lessons that we learned from our teachers and classmates.